Δημοσιεύματα

Εδώ παρουσιάζουμε τις αναφορές στο Μαίναλο που κυκλοφορούν στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο

Καθημερινή

Ελεύθερος Τύπος

Ελευθεροτυπία

Δαίμων Οικολογίας (ΑΥΓΗ)

Αρκαδικό Βήμα

Εποχή

Οικοκρήτη

ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΜΑΙΝΑΛΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΤΟ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:

Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ*
«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

Την ώρα που μια μικρή φωτιά εξελισσόταν σε ταφόπλακα του περιβάλλοντος στην Αττική, καίγοντας χιλιάδες στρέμματα δάσους, κάποιοι άλλοι έσβηναν με ένα ποτήρι νερό τις πυρκαγιές, διότι απλώς ήταν εκεί. Κι αν δεν ήταν, είχαν φροντίσει να υπάρχει η πρόσβαση ώστε να φτάσουν γρήγορα και να τη σβήσουν με έναν κουβά, το πολύ πολύ με μία μόνο υδροφόρα.
Οσο περίεργο και να φαίνεται λόγω των… πρακτικών που έχουμε συνηθίσει στη χώρα μας, υπάρχουν -ευτυχώς- μερικοί που έμαθαν από τις προηγούμενες καταστροφές στον τόπο τους. Αυτοί που προετοιμάστηκαν, εξοπλίστηκαν, κατάρτισαν σχέδιο δράσης και το κυριότερο χρησιμοποίησαν τους εθελοντές. Χαλκιδική, Μαίναλο και Πήλιο παρέμειναν ανέπαφα για άλλη μια χρονιά, με κατοίκους και Τοπική Αυτοδιοίκηση να είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν να φυλάσσουν το δάσος τους ως κόρην οφθαλμού. Είναι αυτοί που δεν περιμένουν να ρίξουν τις ευθύνες σε μια γιαγιά που έψηνε κόλλυβα ή στον κάθε ασυνείδητο που έκαιγε χόρτα. Ηταν εκεί, δίπλα, για να προλάβουν όλα τα ενδεχόμενα.

30 πυρκαγιές

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο «πόδι» της Σιθωνίας είχαμε φέτος 30 μικρές πυρκαγιές, στο Μαίναλο και τις γύρω περιοχές 11 και στο Πήλιο τρεις. Καμία όμως από αυτές δεν απέβη μοιραία αφού όλοι ήταν σε ετοιμότητα. Πώς προετοιμάστηκαν σε αυτές τις περιοχές; Τι έκαναν και δεν κάηκαν; Τι μέτρα πήραν από πριν και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού; Το σίγουρο είναι ότι δεν άφησαν τα δάση στη μοίρα τους ή στα χέρια των εμπρηστών, περιμένοντας δίπλα σ’ ένα τηλέφωνο ώστε αν συμβεί κάτι να καλέσουν την Πυροσβεστική…

Λίγο περισσότερα, δηλαδή 45.000 ευρώ, πήρε ο Δήμος Λεβιδίου για να προστατεύει μαζί με τους όμορους δήμους ολόκληρο το Μαίναλο. Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν πτόησε κανέναν. «Περιπολούμε 18 ώρες κάθε μέρα και όταν η Πολιτική Προστασία δίνει στο νομό τεσσάρι (σ.σ. βαθμός 4 στο χάρτη επικινδυνότητας για πυρκαγιές λόγω καιρικών συνθηκών) είμαστε έξω όλο το 24ωρο και κλείνουμε τις εισόδους στο βουνό με μπάρες. Εννοείται ότι κάναμε και καθαρισμούς στους δασικούς δρόμους αλλά όχι σε μεγάλη έκταση, γιατί δεν είχαμε χρήματα. Μην ξεχνάτε ότι το 80% της Αρκαδίας είναι δάσος και αγροτικές εκτάσεις», μας λέει ο δήμαρχος Λεβιδίου Αθανάσιος Καβουρίνος. www.dimoslevidiou.gr/
Περιπολίες
Στις περιπολίες αυτές συμμετέχουν 20 εθελοντές και δεκάδες κάτοικοι όλων των περιοχών που γειτνιάζουν με το Μαίναλο. «Ο κόσμος ζει από το δάσος και το αγαπάει. Ακόμα και οι κτηνοτρόφοι μάς ειδοποιούν αμέσως. Και οι 11 φωτιές του καλοκαιριού «δόθηκαν» από εθελοντές».

Ιδιαίτερο πρόβλημα για το απίστευτο ελατοδάσος του Μαίναλου αποτελεί η χωματερή που έχει χωροθετηθεί -αν είναι ποτέ δυνατόν- μέσα στο βουνό. «Επρεπε να είχε φύγει εδώ και πολλά χρόνια. Είναι απαράδεκτο» λέει ο δήμαρχος και συμπληρώνει «αφού υπάρχει όμως, δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να τη φυλάω μέρα νύχτα όλο το καλοκαίρι…».

Οσον αφορά τις αντιπυρικές ζώνες, ο κ.Καβουρίνος υποστηρίζει ότι πρόκειται για ξεπερασμένες λύσεις. «Το 2007 η φωτιά πέρασε το πλάτος της εθνικής οδού Κορίνθου-Τριπόλεως και το πλάτος είναι 20 μέτρα. Για να αποφευχθεί ο εμπρησμός θα πρέπει να προχωρήσουν το δασολόγιο, το κτηματολόγιο και οι χρήσεις γης. Μέχρι τότε εμείς, με την κινητικότητα και την ετοιμότητά μας, θα αποτρέπουμε την καταστροφή του βουνού μας».

Παρόμοια είναι η ετοιμότητα και στο Πήλιο, όπου το 2003 δημιουργήθηκαν εθελοντικές ομάδες, τοποθετήθηκαν κρουνοί σε επίμαχα σημεία και -το κυριότερο- καταρτίστηκε επιχειρησιακό σχέδιο αντιμετώπισης πυρκαγιών με συγκεκριμένες αρμοδιότητες για τον καθένα. Το 2004 δε, εγκαινιάστηκαν και δύο εθελοντικοί (!) πυροσβεστικοί σταθμοί. «Εχουμε περίπου 100 εθελοντές από τους οποίους οι 30 είναι ειδικά εκπαιδευμένοι στη δασοπυρόσβεση. Οι υπόλοποι έχουν άλλες υποβοηθητικές αρμοδιότητες, όπως οι περιπολίες κ.λπ. Κάνουμε διαρκείς περιπολίες και επεμβαίνουμε αμέσως».

«Ευθυνόφοβοι»
Ο δήμαρχος Μουρεσίου Κωνσταντίνος Λεβέντης ακούγεται αν μη τι άλλο ενθουσιώδης. Και γιατί να μην είναι; Τρεις φωτιές είχε φέτος το καλοκαίρι και σβήστηκαν από τους εθελοντές του. «Εκεί που αντιμετωπίζουμε πρόβλημα είναι στη συνεννόηση με τις δασικές υπηρεσίες. Είμαστε σε ένα κράτος που όλοι είναι ευθυνόφοβοι. Εχουμε πληρώσει 17.000 ευρώ σε μελέτες για το πώς θα καθαριστούν οι δασικοί δρόμοι χωρίς να πειραχτεί το δάσος και ακόμα άδεια δεν έχουμε πάρει. Γι’ αυτό η μόνη λύση είναι η επαγρύπνηση και η ετοιμότητα».

Οι άνθρωποι σε αυτές τις τρεις περιοχές ζουν στην ίδια χώρα και αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα, τον ίδιο κρατικό μηχανισμό και τις ίδιες ανάλγητες υπηρεσίες με όλους μας. Πήραν την τύχη του δάσους στα χέρια τους, πολύ απλά γιατί θέλουν πραγματικά να το σώσουν.

* από την εφημερ. «Ελευθεροτυπία», Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009 spyropul@enet.gr

Έγραψαν για μας:

Τσιμέντο να γίνει… το Μαίναλο;;;

 

Της Ελένης Α. Παπαδοπούλου

 

Μπορούσε –και θα έπρεπε- να έχει ανακηρυχτεί Εθνικός Δρυμός. Είναι ένας από τους σημαντικότερους πνεύμονες της Πελοποννήσου και από εκείνους τους ελάχιστους που σώθηκαν από τον πύρινο όλεθρο του 2007. Ανήκει στο Δίκτυο Προστατευόμενων περιοχών ΝATURA (GR2520001), έχει χαρακτηριστεί από τις 2/9/2006 «Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος», διαθέτει εξαιρετικής σημασίας οικοσυστήματα, σπάνιου φυσικού κάλλους τοπία, παραδοσιακούς οικισμούς, μυθολογικό και ιστορικό πλούτο.

Παρ’ ότι δε μας εκπλήσσει πλέον η επίθεση της πολιτείας στον περιβαλλοντικό πλούτο της Πελοποννήσου (και της χώρας), κατάφερε ωστόσο να μας εντυπωσιάσει για μια ακόμη φορά με τις «πονηρές» μεθοδεύσεις της…, με στόχο αυτή τη φορά τον φυσικό παράδεισο του Μαινάλου. Στην είσοδο του χαρακτηρισμένου απ’ το ΥΠΕΧΩΔΕ «ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» παραδοσιακού οικισμού της Βλαχέρνας, στα όρια της προστατευόμενης περιοχής, η Περιφέρεια Πελοποννήσου χορήγησε το 2006 άδεια εγκατάστασης τσιμεντοβιομηχανίας στην εταιρεία N. Beton ΑΦΟΙ ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟΙ Ο.Ε., η οποία προχώρησε σε εργασίες επιχωματώσεων. Η καταστροφική για την περιοχή απόφαση κινητοποίησε ευαισθητοποιημένους κατοίκους που με πρωτοστατούντα τον Δικηγόρο-Εγκληματολόγο κο Βασίλειο Ν. Κουνέλη ερεύνησαν την υπόθεση, εντόπισαν τα «μελανά» σημεία και προσέφυγαν στην Δικαιοσύνη.

Ο κος Κουνέλης για τα νομικά και τυπικά ατοπήματα μας είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

1. Η άδεια εγκατάστασης χορηγήθηκε από την Περιφέρεια στις 5/6/08 χωρίς να έχει προηγουμένως δημοσιευτεί η Περιβαλλοντική Μελέτη.

2. Οι περιβαλλοντικοί όροι εγκρίθηκαν από τη Νομαρχία Αρκαδίας στις 30/5/06, με την απόφαση 592 του Ν.Σ., η ανάρτησή της, όμως, έγινε στις 31/7/06. (Δηλαδή, σχεδόν 2 μήνες μετά την αδειοδότηση από την Περιφέρεια). Η δημοσίευση της Άδειας Εγκατάστασης έγινε την 1/8/06 (καθημερινή εφημερίδα «Αρκαδικές Ειδήσεις») στην οποία ωστόσο δεν αναφέρεται ούτε η ακριβής θέση, ούτε ο Δήμος ή το Δημοτικό Διαμέρισμα, ούτε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο σχετικό με την επένδυση.

3. Στις 2/8/06 έγιναν 2 προσφυγές στο ΣτΕ (από τον Δήμο Λεβιδίου και από τον κο Βασίλειο Κουνέλη) με αίτημα την ακύρωση της άδειας εγκατάστασης. Αντίστοιχες προσφυγές κατατέθηκαν και στις 20/11/2006 και κατά της 15946/2006 απόφασης Γ.Γ. Περιφέρειας Πελοποννήσου. Μία από τις εκδικάσεις της υπόθεσης έχει ορισθεί για τις 24/9/08.

4. Δύο διαδοχικά έγγραφα της 5ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Σπάρτης δημιουργούν ερωτηματικά και «νεφέλες»… Στο πρώτο, με αρ. πρωτ. 750 και ημερομηνία 28/2/06 το οποίο υπογράφει η αν. Προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιολόγος Καλλιόπη Διαμαντή αναφέρονται μεταξύ άλλων: «δεδομένης της προσέγγισης της αιτούμενης εγκατάστασης με το μεσαιωνικό κάστρο του Μπεζενίκου, που διασώζει ερείπια εκκλησιών και υπόγειων κτισμάτων, καθώς και τη Μονή Μπεζενίκου (ή Μονή της Παναγίας Ελεούσας), του 19ου αιώνα, κηρυγμένη ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ζώνη προστασίας 100μ. γύρω της (Υ.Α. ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ30/27528/532/8.6.1993, ΦΕΚ 482/Β/1993), η εν λόγω υπόθεση θα προωθηθεί στο αρμόδιο Συμβούλιο, προκειμένου να εξασφαλισθεί η κατά νόμον έγκριση».

Στο δεύτερο, με αρ. πρωτ. 2281 και ημερομηνία 28/5/06 που υπογράφει η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιολόγος κα Αιμιλία Μπακούρου, αναφέρεται ότι «Η Υπηρεσία μας δεν έχει κατ’ αρχήν αντίρρηση,…» και δίνει το πράσινο φως χωρίς ωστόσο να υπάρχει απόφαση του αρμόδιου Συμβουλίου.

 ceadcf80ceb1ceb8cebbcebf-ceb1ceafceb8cebfcf85cf83ceb1

Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Αρκαδικό Βήμα» (http: //arkadiko.blogspot.com)

ο κος Κουνέλης επισημαίνει τα ακόλουθα:

«Η ανάπτυξη βιομηχανικών ή βιοτεχνικών δραστηριοτήτων, πέραν των ήδη υπαρχόντων μικρών χρήσεων στην περιοχή είναι βέβαιο ότι θα αλλοιώσει τη φυσιογνωμία του χωριού και θα ανακόψει την προοπτική του για ήπια ανάπτυξη, ενώ είναι βέβαιο επίσης πως θα επέλθει σοβαρή βλάβη στο πλούσιο φυσικό οικοσύστημα της περιοχής, καθώς οι εγκαταστάσεις γειτνιάζουν με το ελατοδάσος, το οποίο θα υποστεί τη ρύπανση από τα καυσαέρια των βαρέων μηχανημάτων της εγκατάστασης και από τα αιωρούμενα μικροσωματίδια, τα οποία εκλύονται από ανάλογες δραστηριότητες. Επίσης, η οπτική ρύπανση από τα ύψους 32 μέτρων σιλό που θα οριοθετούν το ελατοδάσος του Μαινάλου, θα είναι μια ακόμη σοβαρή βλάβη για το πανέμορφο φυσικό τοπίο της περιοχής.»

 

Πριν από λίγους μήνες, με αφορμή τις περιβαλλοντικές επιθέσεις που δέχεται το Μαίναλο, δημιουργήθηκε για την προστασία και τη διαφύλαξή του η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ με ιδρυτικά μέλη πολίτες και προσωπικότητες της περιοχής και ανθρώπους που αγαπούν το Μαίναλο και μάχονται για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Μεταξύ αυτών ο πυρηνικός φυσικός Μιχάλης Προμπονάς (πρόεδρος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας) που κατάγεται απ’ το Λεβίδι, ο Διονύσης Μαλούχος (ο γνωστός πιανίστας και μουσικός παραγωγός του Γ’ προγράμματος), η κοινωνιολόγος στον Συνήγορο του Πολίτη Αγγελική Κουτσούγερα-Πανοπούλου, ο περιβαλλοντολόγος-δ/ντης του περιοδικού «ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ» Γιάννης Σακιώτης, ο Οικονομολόγος και εκδότης της εφημερίδας «Τα Μαντάτα του Μπεζενίκου» Νικόλαος Καβουρίνος, η Δικηγόρος Βασιλική Ε. Κολλίντζα και πολλοί ακόμα αξιόμαχοι πολίτες και επιστήμονες. Πρόεδρος της ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ είναι ο κος Βασίλης Κουνέλης ο οποίος χειρίζεται και τις δύο προσφυγές στο ΣτΕ.

 

Η ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ διοργάνωσε στις 30 Αυγούστου στο Λεβίδι «εκδήλωση-δημόσια διαβούλευση» για την τύχη του Μαινάλου. Μια εκδήλωση με σπουδαίους ομιλητές και συγκροτημένες τοποθετήσεις. Σταχυολόγησα απ’ τους βασικούς εισηγητές κάποια σημεία που πιστεύω ότι δίνουν μια σαφή εικόνα του γενικευμένου πλέον περιβαλλοντικού προβλήματος.

 

Η κα Ρίτα Καραβασίλη, τ. Γενική Επιθεωρήτρια Περιβάλλοντος τόνισε μεταξύ άλλων ότι: Όταν εγκαθίσταται μια τέτοια μονάδα σε μια περιοχή δημιουργεί δεδομένο και ανοίγει τον δρόμο για όλους τους επόμενους… Το πλέον εγκληματικό στις περιπτώσεις αυτές είναι ότι όλα γίνονται «ερήμην των κατοίκων»! …Η πράξη έχει αποδείξει περίτρανα ότι οι Υπηρεσίες Περιβάλλοντος δεν κάνουν ελέγχους… Το NATURA δεν φτάνει, πρέπει να γίνει Εθνικός Δρυμός το Μαίναλο.

 

Ο κος Σάκης Καρουζίδης (Σεισμολόγος, Δ/ντης Ευωνύμου Οικολογικής Βιβλιοθήκης: Η προστασία δεν αντιστρατεύεται την ανάπτυξη. Υποστηρίζω την αναπτυξιακή ποικιλομορφία.

Στο DNA αυτών των υποθέσεων, όμως, πρέπει να αποτυπωθεί ο όρος ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Σε περιοχές σαν το Μαίναλο ο τουρισμός πρέπει να είναι συμπλήρωμα και όχι υποκατάστατο των άλλων δραστηριοτήτων. Ο πρωτογενής τομέας είναι απαραίτητος και δεν είναι βιώσιμη λύση η συρρίκνωσή του και η εισαγωγή προϊόντων για τις ανάγκες του τουρισμού…

Τώρα που είναι υπό συζήτηση η Διοικητική Μεταρρύθμιση (Καποδίστριας 2) είναι ίσως η ευκαιρία να ανασχεδιαστούν οι Διοικητικές Μονάδες με βάση τα μεγάλα φυσικά χαρακτηριστικά. Π.χ. ΜΑΙΝΑΛΟ=ένας ΟΤΑ. 13 υδρολογικές λεκάνες=13 Περιφέρειες.

 

Ο κος Τάκης Μπιτούνης, Μαθηματικός και Γ.Γ. του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας, δικαίως αιχμηρός με την περιβαλλοντική συμπεριφορά των αρμοδίων, μίλησε για «λύτρα προδοσίας» και υπενθύμισε την περίπτωση της Μεγαλόπολης που περίμενε την ημερομηνία λήξης του λιγνίτη και τελικά χρεώνεται με ακόμη μεγαλύτερα περιβαλλοντικά βάρη χωρίς ημερομηνίας λήξης…

 

Ο καθηγητής κος Γιάννης Τσελέντης, ανέλυσε την «Αρχή της Προνοητικότητας», όρος που ξεκίνησε από την Ιατρική και σήμερα υιοθετείται από την περιβαλλοντική πολιτική των Ευρωπαϊκών χωρών. Σύμφωνα με αυτή την αρχή στην ιατρική, ο γιατρός απαγορεύεται να εκθέτει με την θεραπευτική αγωγή τον ασθενή σε γνωστούς κινδύνους. Ο γιατρός είναι υποχρεωμένος να προβλέψει, ακόμα και να φανταστεί, τις συνέπειες της θεραπευτικής του αγωγής στο μέλλον. Η εφαρμογή αυτής της αρχής στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό και η ενσωμάτωσή της στον έλεγχο των επενδυτικών προτάσεων, θα μας γλιτώσει -ίσως- από πολλές μελλοντικές επιπτώσεις και συμφορές.

 

Ο κος Βασίλειος Κουνέλης και η ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ φαίνεται πως έχουν δουλέψει αποτελεσματικά και προς την σωστή κατεύθυνση. Αυτό δείχνει η συστράτευση και συμπαράσταση που έχουν από όλο το φάσμα των πολιτικών κομμάτων, Βουλευτές, Δημάρχους, Επιστήμονες, Συλλόγους, Φορείς… Αυτό δείχνει η δημοσιότητα και το ενημερωτικό άνοιγμα στην τοπική κοινωνία, η επιμελημένη νομική εναντίωση, η προσεκτική επιλογή προσώπων και κινήσεων, η εγρήγορση. Επιβεβαιώνουν την επισήμανση της κας Καραβασίλη: «όταν οι θεσμοί δεν λειτουργούν ενεργοποιούνται οι πολίτες».

Για να συνδράμω κι εγώ μ’ ένα λιθαράκι στον προβληματισμό, «εγκρίνοντας και επαυξάνοντας» στην τοποθέτηση του Καθηγητή κου Τζελέντη για την «Αρχή της προνοητικότητας» επιστρατεύω τον Επίχαρμο: «ου μετανοείν αλλά προνοείν χρη τον άνδρα τον σοφόν» και τον Ιπποκράτη: «ασφάλεια εστί το προνοείν και προλαμβάνειν, το δε προνοείν και προλαμβάνειν κρείττον εστί του θεραπεύειν».

Τίποτε, όμως, δεν μπορεί να θεραπεύσει την πίκρα που απορρέει από τη σκέψη ότι καμία ασφάλεια και καμία προστασία δεν μπορούν να προσφέρουν πια οι υπηρεσίες της πολιτείας στο φυσικό μας αγαθό.

 

Στον επίλογο αυτής της αναζήτησης, μας ήρθε και μία ακόμα αναφορά της ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ: Χωματουργικές και λατομικές εργασίες στα όρια του Δικτύου ΝATURA του Μαινάλου διεξάγονται σε ιδιόκτητο χώρο των ΑΦΩΝ ΖΗ εδώ και καιρό χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση.

 

 

Σημειώσεις: 1. Η Ν. Βeton ΑΦΟΙ ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟΥ Ο.Ε. έχει έδρα τα Τρόπαια Αρκαδίας.

2. Τα αναφερόμενα στο άρθρο έγγραφα και δημοσιεύματα είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου πολίτη, αρμοδίου κ.λ.π.

3. Ευχαριστώ θερμά την εφημερίδα ΑΡΚΑΔΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ για την προθυμία και τη βοήθειά τους.

4. Με την ΑΕΙ ΜΑΙΝΑΛΟΝ μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα: 210-3644059, 6944 337960, fax: 210-3644050

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΑΘΛΟ τ. 64

 

 

ΑΛΛΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΔΡΑΣΕΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ:

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 12 ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

(από την ιστοσελίδα της Υπερνομαρχίας Αθηνών -Πειραιώς)

25-1-2009   
η Υπερνομάρχης Ντ. Μπέη με τους εκπροσώπους των φορέων στην δεντροφύτευση

η Υπερνομάρχης Ντ. Μπέη με τους εκπροσώπους των φορέων στην δεντροφύτευση

 

Μεγάλη Συμμετοχή Πολιτών στη Δεντροφύτευση στο πρώην Δάσος Κοκκιναρά στην Πεντέλη

Περισσότεροι από 30.000 πολίτες έδωσαν το παρόν στη δεντροφύτευση του καμμένου δάσους του Κοκκιναρά που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων για την Προστασία και Ανάπλαση του Πεντελικού όρους (Σ.Π.Α.Π.) και ο Ραδιοφωνικός και Τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ. Οι εθελοντές φύτεψαν 40.000 δενδρίλλια, πρασινίζοντας και πάλι το βουνό. 

Η «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ των 12 ΦΟΡΕΩΝ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» συμμετείχε στη δεντροφύτευση. Οι Πρόεδροι και οι Πρυτάνεις των 12 Φορέων και τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής με τον τρόπο αυτό εξέφρασαν την απόφασή τους να συνεχίσουν με αμείωτη ένταση τον αγώνα τους με σκοπό τη διάσωση και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος στο λεκανοπέδιο.

Στη δεντροφύτευση παρόντες ήταν: η Υπερνομάρχης Αθηνών- Πειραιώς κα Ντίνα Μπέη, ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιάννης Παναγόπουλος, ο Πρύτανης του Ε.Κ. Πανεπιστημίου Αθήνας κ. Χρήστος Κίττας, ο Πρύτανης του ΕΜΠ κ. Κωνσταντίνος Μουτζούρης, η Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Αθήνας κα Στάβυ Σαλουφάκου, ο Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά κ. Πέτρος Κυριακού και ο Αντιπρόεδρος της ΤΕΔΚΝΑ κ. Σταύρος Γεωργόπουλος. Επίσης, παρευρέθηκαν τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής Παρακολούθησης: κ. Δημήτρης Δαμιανίδης (μέλος του Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ), κ. Ευάγγελος Αναγνώστου (μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά), κα Χριστίνα Θεοχάρη (μέλος του ΤΕΕ), και οι εκπρόσωποι της Υπερνομαρχίας κ. Νίκος Κασκαβέλης και Γιάννης Κουρής. Ως εκπρόσωποι του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών παρέστησαν: ο κ. Βασίλης Κουνέλης, ο κ. Γιώργος Κουράσης και η κα Ιωάννα Κουφάκη και ως εκπρόσωπος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου η κα Παρασκευοπούλου.

  Εκ μέρους της «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ των 12 ΦΟΡΕΩΝ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» η Υπερνομάρχης Αθηνών- Πειραιώς κα Ντίνα Μπέη δήλωσε:

«Οι εκπρόσωποι της «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ των 12 ΦΟΡΕΩΝ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» έχουμε έρθει εδώ γιατί μας ενδιαφέρει η απελευθέρωση και η θεσμοθέτηση των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων χώρων του λεκανοπεδίου. Αυτός είναι ο στόχος του Φορέα.

Αυτό που γίνεται σήμερα στην Πεντέλη επιβεβαιώνει αυτό που πάντα λέμε: ότι το περιβάλλον είναι πια συνείδηση στον μέσο άνθρωπο και ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι κάτι που έρχεται, είναι ήδη εδώ.

Η πολύ μεγάλη συμμετοχή του κόσμου από πολλές περιοχές του λεκανοπεδίου στη δεντροφύτευση του Πεντελικού όρους δείχνει τη λαχτάρα του για το μείζον θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος και αποδείχθηκαν τελικά λίγα τα δέντρα που είχαν διατεθεί για τη δεντροφύτευση.

Η «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ για το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ» είναι εδώ ακριβώς γιατί θέλει να σηματοδοτήσει την μάχη που δίνει μαζί με τους πολίτες για τη διάσωση του φυσικού περιβάλλοντος στο λεκανοπέδιο».

 24-9-2009

Τόσο παλιά κατάντησε η πιο αισιόδοξη για το περιβάλλον της Αττικής δράση χιλιάδων πολιτών και φορέων λίγους μήνες πριν. Ένα μεγάλο μέρος των αναδασώσεων πρόσφατων και παλιότερων κάηκε μέσα σε δυο μέρες και η προσπάθεια συλλογική και πολύτιμη χάθηκε ξανά. Θα είμαστε πάλι στο βουνό με την πρώτη αφορμή. Για να ξαναφτιάξουμε τα καμένα. Η απώλεια θα καλυφθεί με πολλή δουλειά! Με τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές. Με τα πρώτα δάκρυα χιλιάδων ανθρώπων στο καμένο βουνό!

 

 

Άναρχη Οικιστική Εισβολή στο Μαίναλο  

Του Γιάννη Ελαφρού

Το δάσος του Μαινάλου θεωρείται το πιο συγκροτημένο ελατόδασος της χώρας μας, με ιδιαίτερη πυκνότητα και βιώσιμη διαχείριση αιώνων. Εχει όμως την «ατυχία» να βρίσκεται σχετικά κοντά στην Αθήνα, διαθέτοντας μάλιστα και χιονοδρομικό κέντρο. Ετσι, αντί να γίνει πόλος έλξης φυσιολατρικών και ποιοτικών επισκέψεων, απειλείται από τη νεόπλουτη επέκταση ιδιόκτητων βιλών μέσα στο δάσος και την οικοδόμηση ολόκληρων οικιστικών συγκροτημάτων (ακόμα και με ελικοδρόμιο!) σε ξέφωτα μέσα στα έλατα. Την ίδια ώρα, οι πληγές της τεράστιας πυρκαγιάς του 2000 δεν έχουν επουλωθεί, ενώ η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για το Μαίναλο μένει στα συρτάρια πάνω από δύο χρόνια.

Η οικιστική εισβολή στην καρδιά του περίφημου ελατοδάσους κλιμακώθηκε με την κατασκευή στη θέση Μουρτζιά ενός μεγάλου οικισμού (με περίπου δέκα σπίτια), ο οποίος χαρακτηρίζεται από δημόσιες υπηρεσίες και ντόπιους ως οικισμός «Κωτσόβολου». Ψηλές και απροσπέλαστες περιφράξεις, γήπεδα και ένα ελικοδρόμιο έχουν καταλάβει ένα χώρο απ’ αυτούς, που ενώ βρίσκονται μέσα στο δάσος, χαρακτηρίζονται «μη δασικοί», αξιοποιώντας το παράθυρο οικοδόμησης σε θεωρούμενο αγροτεμάχιο άνω των τεσσάρων στρεμμάτων.

Πήραν και ρεύμα

 

Το επιπλέον πρόβλημα με τέτοιες παρεμβάσεις είναι ότι ανοίγουν τον δρόμο και για άλλα κτίσματα. Ετσι, ένα άλλο κτίριο ξεφύτρωσε απέναντι από το αρχικό συγκρότημα, ενώ λίγο παραπάνω έχει κτίσει άλλος επιχειρηματίας. Διαμορφώνεται, δηλαδή, μια… γειτονιά στο πουθενά. Ακολουθώντας αυτήν τη λογική, μια σειρά ξέφωτα στην ευρύτερη περιοχή του Μαινάλου, τις περισσότερες φορές δίπλα στον δρόμο, έχουν περιφραχτεί. Η ενότητα του δασικού χώρου τεμαχίζεται βίαια από σύρματα, κάγκελα και μαντρότοιχους. Η μπετονιέρα θα ακολουθήσει. Χαρακτηριστικό των πιέσεων είναι ότι μπήκαν κολόνες για να μεταφερθεί εναέρια (μέσα σε πυκνό δάσος!) ρεύμα στον οικισμό «Κωτσόβολου», κόπηκαν δεκάδες έλατα, με το γραφείο Τριπόλεως της ΔΕΗ να λέει ότι δεν γνωρίζει τίποτα και το Δασαρχείο να μην έχει δώσει άδεια! Υστερα από διαμαρτυρίες, η ηλεκτρική σύνδεση δεν έγινε και τα σύρματα έμειναν κομμένα στο έδαφος για χρόνια. Πρόσφατα, σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, συνεργείο ξεκίνησε τη σύνδεση. Αραγε με απόφαση τίνος;

  

 

 

  

 

Περιβαλλοντική μελέτη

 

Πώς θα προστατευθεί το δάσος από την οικιστική επέκταση; Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αρκαδίας ανέθεσε την εκπόνηση Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης, στο πλαίσιο του προγράμματος Life – Natura, παρά τις αντιρρήσεις της Δασικής Υπηρεσίας ότι το Μαίναλο καλύπτεται από τη δασική νομοθεσία. Η μελέτη δεν απαντά ολοκληρωμένα στην προστασία του βουνού, δεν απαγορεύει την εκτός σχεδίου δόμηση, αλλά αυστηροποιεί τις ισχύουσες διατάξεις και δυσκολεύει την τσιμεντοποίηση του βουνού. Συγκεκριμένα, απαγορεύει την εκτός σχεδίου δόμηση άνω των 1.000 μέτρων, ενώ μέσα στο δάσος ανεβάζει την οικοδομήσιμη έκταση από τέσσερα σε έξι στρέμματα. Κι όμως, αντί να θεσμοθετηθεί (πιθανώς ενισχυμένη), βρίσκεται εδώ και δύο χρόνια στα αζήτητα του ΥΠΕΧΩΔΕ.

  

 

«Δεν είναι τυχαία αυτή η καθυστέρηση», λέει στην «Κ» ο κ. Παναγιώτης Βέμος, επικεφαλής του νομαρχιακού συνδυασμού «Αρκάδων Κοινόν», ο οποίος υπογραμμίζει τις ευθύνες ΥΠΕΧΩΔΕ και Νομαρχίας. «Υπάρχει μεγάλο οικιστικό ενδιαφέρον στο οροπέδιο των Ρούχων, πάνω από το Λεβίδι και κοντά στο χιονοδρομικό. Το οροπέδιο βρίσκεται σε υψόμετρο άνω των 1.000 μέτρων. Γι’ αυτό υπάρχει πίεση να απαγορευθεί η εκτός σχεδίου δόμηση από τα 1.200 μέτρα και πάνω, γεγονός που θα αχρηστεύσει τη διάταξη». Ο νομάρχης Αρκαδίας κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος είπε στην «Κ» ότι «η Νομαρχία έχει κάνει πολλά για το δάσος: είναι το πρώτο πιστοποιημένο δάσος, φτιάξαμε μονοπάτια κ.λπ. Το Π.Δ. καθυστερεί όντως, αλλά τώρα –μετά τις εκλογές– θα το αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα».

  

Αλλά αυτό που πληγώνει πιο πολύ σήμερα είναι η εικόνα των «φαλακρών» πλαγιών του Μαινάλου, αποτέλεσμα της καταστροφικής πυρκαγιάς του 2000, όταν κάηκαν περίπου 32.000 στρέμματα ελατόδασους, το ένα τρίτο του δυτικού Μαινάλου. Πολλοί ντόπιοι συνδέουν την πυρκαγιά με τη σκιά των συμφερόντων. «Είναι άραγε τυχαίο ότι η πρώτη πυρκαγιά στο θρυλικό αυτό ελατόδασος έγινε όταν άρχισε η άναρχη δόμηση στο βουνό;», αναρωτιούνται. «Επρόκειτο για εμπρησμό. Τη δεύτερη μέρα της φωτιάς είδαμε να αναπτύσσεται ταυτόχρονα μέτωπο ενός χιλιομέτρου», μας λέει ο κ. Χρήστος Βογιαντζής, δημοτικός σύμβουλος Στεμνίτσας και τελευταίος δασοπυροφύλακας του Μαινάλου.

Με βάση τα στοιχεία του αρμόδιου δασαρχείου Βυτίνας έχουν αναδασωθεί 9.000 στρέμματα, λιγότερο από το ένα τρίτο των καμένων. Οι πιστώσεις δεν επαρκούν, μας λένε από το Δασαρχείο Βυτίνας, ενώ θέτουν ζήτημα υλοποίησης και νέου προγράμματος αναδάσωσης, αφού εκτάσεις που προσδοκούσαν να αναγεννηθούν φυσικά δεν «πρασίνισαν». Πολλοί ντόπιοι αμφισβητούν τα νούμερα του Δασαρχείου. Η αλήθεια είναι ότι τα καμένα κυριαρχούν στις πλαγιές. «Δεν έγιναν αντιπλημμυρικά έργα, δεν μπήκαν κόντρα οι κορμοί, ξεπλύθηκε το έδαφος και τώρα είναι χέρσο. Το χαρακτηρίζουν πετρώδες, άρα θα μείνει ακάλυπτο», λέει ο κ. Βογιαντζής.

Πηγή: Καθημερινή της Κυριακής 5-11-2006

Αρέσει σε <span>%d</span> bloggers: